Compassion Blog

Rood is de kleur van… [Fotoblog]

tvansijll — Wed, 16 May 2012 12:16:03 +0000

Passie. Vuur. Warmte. Strijd. Recht. Gerechtigheid.. Maar ook van Liefde. Relatie. Vergeving. Verzoening.

Waar denk jij aan bij de kleur rood?

Geniet van de mooie foto’s!

Wat vindt God eigenlijk van onze aanbidding?

Redactie — Wed, 09 May 2012 14:37:01 +0000

Stel je eens voor… Je bent bij een grote christelijke conferentie. Iemand heeft zojuist een krachtige boodschap gepreekt. De muzikanten hebben hun instrumenten weer gepakt en zijn een lied begonnen. Iedereen zingt vol passie mee en mensen ervaren de aanwezigheid van God heel dichtbij. Het is alsof hemel en aarde elkaar raken.

Door: Vicky Beeching (Aanbiddingleider uit Engeland, onder andere actief in de Vineyard kerken en bekend van verschillende Vineyard cd’s.)

Neem ook eens een stap terug en stel de vraag: “Wat denkt en voelt God op dit moment?” Vaak zijn deze momenten echt vol van God en tot eer en glorie van Hem. Maar de Bijbel vertelt ons ook dat onze ‘hoogtepunten’ niet altijd gedeeld worden door God. Soms denken we dat we Hem aanbidden en een geweldige ervaring met Hem hebben, terwijl God in realiteit iets anders zoekt, iets dat we zijn vergeten.

Ziek op bed
Dit doet me denken aan een aantal jaar geleden toen ik behoorlijk ziek was. Ik belde een vriendin en vroeg of ze me kon helpen door mijn antibiotica op te halen bij de apotheek en naar mij te brengen. Ze wilde dit doen en arriveerde even later bij mij thuis. Helaas was ze de medicijnen vergeten. Ze had wel een leuk ‘beterschapskaartje’ meegenomen waar muziek uitkwam. Ze liep mijn kamer binnen terwijl ze meezong met de muziek. Ze vertelde me hoe erg ze het voor me vond en dat ze hoopte dat ik me beter zou voelen door het kaartje. Na een paar minuten moest ze weer weg. Ze zong weer, maakte me aan het lachen en vertrok. De medicijnen heeft ze nooit gebracht.

Toen mijn vriendin bij me was, ronddanste en me aan het lachen maakte, dacht ze dat ze precies deed wat ik nodig had. Ze had echter geen idee hoe enorm ik de antibiotica nodig had. Hoewel het goed bedoeld was, ging het zingen en dansen zonder de medicijnen me bepaald niet helpen.

Ik moet hierbij denken aan wat God zegt in Amos 5:21-24

Ik heb een afkeer van jullie feesten, ik wijs ze af, jullie samenkomsten verdraag ik niet. Ik schep geen behagen in de brand- en graanoffers die jullie mij brengen; de vetgemeste beesten van jullie vredeoffers keur ik geen blik waardig. Bespaar mij het geluid van jullie liederen; de klank van jullie harpen wil ik niet horen. Laat liever het recht stromen als water, en de gerechtigheid als een altijd voortvloeiende beek.

Ze dacht dat ze me blij maakte
Als wij God eer brengen door onze liederen, muziek en samenkomsten, kan dat geweldig zijn. Maar als ze niet gepaard gaan met een levensstijl van genade en recht doen, eren ze God niet echt. De kaart, het zingen, het dansen en de vriendelijkheid van mijn vriendin raakte me niet diep, omdat ik die antibiotica gewoon ontzettend nodig had. Ze dacht dat ze me blij maakte en gaf wat ik nodig had. Op dezelfde manier kunnen wij ons soms inbeelden dat onze evenementen, samenkomsten en liederen Gods hart raken. Het is belangrijk dat de Bijbel, meer dan onze emotie, ons eraan herinnert wat God eigenlijk van ons wil. De aanbidding die Hij zoekt is meer dan vrolijke liederen en inspirerende samenkomsten. Het gaat erom dat we er zijn voor de armen, degenen die onze hulp nodig hebben en dat we gerechtigheid brengen op plekken en in situaties van ongerechtigheid.

Schelle cimbaal
Als aanbiddingleider bid ik dat mijn leven net zoveel om genade en gerechtigheid draait als om het zingen van liederen. Eén van de manieren waarop ik dit doe is door het sponsoren van Berenice uit Mexico. Brieven schrijven met haar is een cruciaal onderdeel van mijn levensstijl van aanbidding voor God. De 29 euro die het kost om het leven van Berenice te veranderen is ook onderdeel van mijn aanbidding. Het is mijn manier om te antwoorden op Amos 5. Tenzij ik de woorden in dit bijbelgedeelte uitleef, betekent mijn zingen niet veel. Zoals 1 Korintiërs zegt, als we zonder liefde zijn voor degenen in nood, kunnen we denken dat we mooi klinken, maar voor God zijn we als een schelle cimbaal.

Het is een enorme uitdaging.. maar hoe reageren we?

Laten we een generatie zijn met evenementen, muziek en liederen die echt het hart van God raken, omdat we er zijn voor anderen en Zijn gerechtigheid en genade in hun levens brengen.

Rotte vis en verterend fruit – Een dag in het leven van een Colombiaanse moeder

Redactie — Fri, 04 May 2012 06:30:09 +0000

Luz Criollo gaat vandaag naar de markt. Ze neemt haar 3-jarige dochter Vanesa mee om samen naar voedsel te zoeken tussen het afval. Al jaren komen duizenden moeders hier dagelijks om eten te zoeken voor hun families.

Door: Edwin Mendivelso

Het huis van Luz staat in de sloppenwijk van Bogota, de hoofdstad van Colombia. De sloppenwijk heet ‘Bella Flor’, wat ‘mooie bloem’ betekent. Bella Flor ligt bovenop een heuvel. De huisjes zijn gebouwd van stukken hout en golfplaten. Luz woont met haar man en dochters Vanesa en Liliana. Liliana is 10 en gaat al 4 jaar naar het Compassion-project. Luz en haar man werken soms een paar dagen per week op de vuilnisbelt. Ze zoeken karton en papier dat ze kunnen verkopen aan winkels. De meeste mensen in dit gebied hebben geen opleiding en werken op de vuilnisbelt. Ze verdienen iets meer dan 20 euro per maand, waarmee ze net de huur van hun huisje kunnen betalen.

Opgestapelde vuilniszakken
Luz gaat minimaal eens per maand naar de markt, afhankelijk of ze muntjes heeft om de bus te betalen of niet. Als ze geen geld heeft, moet ze 5 uur heen en 5 uur terug lopen naar Corabastos, de grootste markt in Bogota. Maar vandaag doet ze er maar een uur over. Ze kan met de bus. Als Luz en haar jongste dochter Vanessa uit de bus stappen, beginnen ze meteen met zoeken. Ze sporen zorgvuldig de grond af op zoek naar alle soorten voedsel. Ze kijken vooral op de plekken waar de vuilniszakken opgestapeld liggen.

Verterend fruit
Luz opent een vuilniszak en steekt haar hand in een mengsel van nat, verterend fruit. Ze haalt het mengsel eruit en begint met het schoonmaken van de chontaduros, een fruitsoort in de kokosnootfamilie dat veel vitamines bevat en niet groter is dan een vijg. Luz ruikt aan de vruchten en kiest de besten. Vanesa volgt haar voorbeeld en elke keer als ze een goede heeft, lacht ze een gooit ze het fruit in haar moeders tas. Daarna lopen ze naar de plek waar kippen worden verkocht. De 3 jaar oude Vanesa weet goed wat ze moet doen. Ze loopt naar de eigenaar toe, trekt aan zijn jas en zegt ‘hallo!’. De eigenaar vindt haar schattig en geeft haar een paar kippenkoppen. Vanesa loopt vrolijk terug naar haar mama. Ze springt op en neer en lacht van blijdschap.

Weggehaald door de politie
De Colombiaanse wet verbiedt kinderen om te werken. De politie kan kinderen zelfs weghalen bij hun moeder en ze onderbrengen in speciale tehuizen. Luz wil niet dat Vanesa bij haar wordt weggehaald, maar ze vertelt dat als ze Vanesa niet meeneemt naar de markt, ze nooit wat krijgt van de verkopers. Op een dag benaderde een vrouw Luz en begon een discussie over het voedsel zoeken met haar kinderen. Luz antwoordde: “Dit is mijn leven, ik zoek naar voedsel en dat doe ik liever dan dat ik mijn familie zie doodgaan van de honger.”

Ingewanden
Luz gaat verder. Ze vraagt om afval bij een aantal winkels. Het merendeel vertelt haar dat ze haar niets hebben te geven. In het laatste winkeltje, waar ook kippen worden verkocht, krijgt Luz te horen dat ze de ingewanden kan meenemen die bij het vuil liggen.

Vissenkoppen
Dan zegt Vanesa ‘pescao!’, wat ‘vis’ betekent. Vanesa en haar moeder lopen naar de visverkopers. Vanesa krijgt 3 kleine visjes. Ze springt weer op en neer. Luz ruikt aan een aantal vissenkoppen, maar merkt dat ze bedorven zijn. Luz besluit om maar op zoek te gaan naar fruit en groenten. Terwijl ze de grond aftuurt vindt ze stukken papaja, avocado, tomaat en sinasappel. Een stukje verderop krijt Luz een soepje met aardappels voor Vanesa.

Compassion-project
Luz is 36 jaar en heeft nooit leren lezen of schrijven. Ze pakt de bus terug naar huis door te zoeken naar de kleur rood. Luz is net op tijd thuis als Liliana uit school komt. Liliana gaat al 4 jaar naar het Compassion-project. Luz is daar heel blij mee, want Liliana’s begeleiders helpen haar met huiswerk als dat nodig is. Met kerst krijgt ze nieuwe kleren van de kerstgift van haar sponsors. Verder krijgt de familie zakken rijst en bonen van de voedselbank van het project. Liliana heeft een bril gekregen, die is betaald door haar sponsor. In het project krijgt ze ieder jaar ook een oogcontrole. En vorig jaar in april ging Liliana met al haar vriendjes en vriendinnetjes naar het zwembad. Het was een van de leukste dagen uit haar leven.

Liedjes zingen
In de kerk die bij het project hoort, organiseren ze elke maand een speciale dienst voor kinderen. Tijdens zo’n dienst heeft Liliana zelf ook haar hart aan de Here Jezus gegeven. Liliana vertelt dat ze op zaterdag meegaat met haar moeder en Vanesa naar de markt: “Maar dan zingen we altijd liedjes. En ik ben een beetje Vanesa’s lerares, want de liedjes die op het project leer, leer ik weer aan haar. Later wil ik ook graag lerares worden!”

Zondag 13 mei is het moederdag. Wil je een ouder zoals Luz in Colombia een bijzonder cadeau geven? Verras een moeder in Nederland en geef een moeder in Colombia een hygiënetraining voor moederdag! Klik hier!

Dromen komen uit

Redactie — Wed, 02 May 2012 07:50:47 +0000

Van 25 april tot 6 mei bezoekt een groep Nederlandse sponsor Compassion-projecten, LDP-studenten en gezinnen in Brazilië. Deze sponsors zijn mee op een georganiseerde sponsorreis. Op de weblog van de sponsorreizen vertellen de sponsors verhalen en laten ze met foto’s zien wat ze meemaken. Hieronder het indrukwekkende verhaal van Marjan van Houwelingen.

Door: Marjan van Houwelingen

Terwijl hij wegrijdt in de kleine witte taxi kijk ik hem na. Ik zie zijn lange zwaaiende arm uit het raam steken. Ik denk terug aan het moment dat wij ruim tien jaar geleden begonnen te schrijven met elkaar. In het begin waren zijn brieven geschreven door de begeleiders van het project. Hij maakte zelf mooie kleurrijke tekeningen. Door de jaren heen werden zijn brieven persoonlijker. Hij schreef mij over zijn grote passie voetbal, over het project dat hij bezocht en over zijn familie. Ik was blij toen hij schreef dat hij Jezus in zijn leven had toegelaten. Toen ik ruim een jaar geleden één van zijn brieven ontving, begon mijn hart sneller te kloppen. Ik las hoe hij zijn grootste droom omschreef. Zijn droom om mij te ontmoeten. Nu sta ik hier en zie ik dat zijn taxi langzaam verdwijnt in het verkeer. In gedachten verzonken loop ik terug naar de groep.

Vergeelde foto van 10 jaar geleden
Ik voel de tranen branden achter mijn ogen wanneer ik terug denk aan deze prachtige dag. Ik heb genoten van de blijdschap die ik in zijn ogen zag. Op het voetbalveld vertoonde hij vol trots zijn kunsten. Hij vertelde dat hij feest had gevierd met zijn vrienden op het project toen hij hoorde dat ik zou komen. Samen hadden ze geld ingezameld om zijn haar te kunnen laten knippen bij de kapper. Met zijn stralende ogen keek hij mij aan en vertelde hij mij dat ik in het echt nog veel mooier was dan op de foto’s die hij had gekregen. Hij liet mij een vergeelde foto zien waarop ik tien jaar geleden samen met mijn man in de tuin van mijn ouders stond tussen de bloeiende struiken. Hij vroeg mij waar ik zijn brieven in bewaarde. Terwijl hij mij vertelde hoe graag hij had willen voetballen met mijn man en zoontje streelde hij hun gezichten op de foto’s in het kleine boekje dat ik hem had gegeven.

Ik voelde zijn hart kloppen
Met mijn camera om zijn nek liepen we samen door het dierenparkje. Vol enthousiasme schoot hij foto na foto. Ik was diep geraakt toen de prachtige oudere vrouw woorden tot God prevelde terwijl zij mij omhelsde. Dertig jaar geleden was zij gestart met het project. Door haar was hij binnen het project gekomen. Hij keek mij stralend aan toen hij vertelde dat hij dankzij haar een sponsor had gekregen. Door haar hadden wij elkaar leren kennen. Hij drukte ons beiden tegen zijn borst. Ik voelde zijn hart kloppen.

Voetbaltalent
In de afgelopen jaren had hij veel uitdagingen moeten doorstaan. Zijn begeleider vertelde dat hij langzaam was weggegleden in de wereld van drugs en geweld. De invloed van zijn oudere broers kon hij niet weerstaan en zijn moeder werkt van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat om te kunnen voorzien in de eerste levensbehoeften. Het lukt echter niet om hem iedere dag eten te geven. Daarom voorziet het project hem regelmatig van warme maaltijden. In het afgelopen jaar was hij sterker geworden om zich staande te kunnen houden in de sloppenwijk. Hij was andere keuzes gaan maken en volgt nu met plezier de lessen op het project. Ze geven hem hoop door te investeren in zijn voetbaltalent. Zijn voetbalshirt met zijn naam op de achterkant heeft hij de hele dag vol trots gedragen. Bij het afscheid bid ik tot God voor bescherming voor deze prachtige jongen. Ik bid dat hij zijn dromen mag nastreven. Dat dromen uitkomen, heeft deze dag bewezen.

Meer verhalen lezen en foto’s bekijken uit Brazilië? Ga naar de weblog van de sponsortours.

Zelf ook mee op reis om je sponsorkind te ontmoeten of projecten te bezoeken? Dat kan! Klik hier.

Het meest dodelijke dier op aarde? De malariamug!

Redactie — Wed, 25 Apr 2012 12:03:19 +0000

In Togo, West-Afrika, is malaria de nummer 1 oorzaak van ziekte en sterfte. Dit komt door het tropische klimaat, waar de muggen zich ongestoord kunnen voortplanten. Gemiddeld overlijdt 5% van de mensen die de ziekte krijgt. De meeste van hen zijn kinderen onder de 5 jaar.

Door: Bernard Gbagba

De hitte en vochtigheid in Togo verlengen de levensduur van de muggen en zorgen ervoor dat de Anopheles zich snel voortplant. De Anopheles is de soort mug die de parasiet overbrengt die malaria veroorzaakt. De ‘Anopheles Gambiae’ komt het meest voor in Togo en staat bekend om zijn enorme kracht om ziektes over te brengen en resistentie tegen insecticiden.

Het hele jaar raast malaria door het land, maar vooral in het regenseizoen slaat de ziekte hard toe. Volgens de statistieken is malaria de oorzaak van 42% van alle doktersbezoeken en 28% van alle ziekenhuisopnames. Bij kinderen onder de 5 jaar loopt dit zelfs op tot 58%.

Miskramen
Vrouwen zijn tijdens hun zwangerschap extra kwetsbaar voor malaria. Malaria veroorzaakt miskramen en bloedarmoede. Veel vrouwen bevallen ook te vroeg. De kinderen hebben dan vaak een te laag gewicht hebben, waardoor ze een veel kleinere overlevingskans hebben tijdens hun eerste levensjaar.

Ondanks de sombere cijfers staan de mensen in Togo terughoudend tegenover de preventie- en behandelingsmethoden voor malaria. Uit een onderzoek van het ministerie van gezondheidszorg kwam naar voren dat in 71% van de huishoudens muskietennetten aanwezig zijn. Minder dan de helft van de zieke kinderen werd behandeld met goede anti-malariamedicijnen en slechts 40% ontving die medicijnen binnen 24 uur na de eerste symptomen.

Armoedige neerwaartse spiraal
Het belangrijkste is dat malaria buitengewoon hard toeslaat bij de armste mensen. Zij kunnen geen behandeling betalen of hebben geen toegang tot gezondheidszorg. Gezinnen en gemeenschappen komen daardoor in een armoedige neerwaartse spiraal terecht waar ze heel moeilijk uitkomen.

Om deze neerwaartse spiraal te doorbreken startte Compassion een aantal jaar geleden in Togo met het uitdelen van malarianetten. Hierbij richtte Compassion zich op de allerarmste gezinnen en kinderen. Het zijn juist die armste kinderen die het meest kwetsbaar zijn voor malaria. Met behulp van aanvullende hulpfondsen (Complementary Interventions) was Compassion in staat ruim 4500 netten uit te delen.

Resultaten onderzoeken
Een jaar na het uitdelen zijn medewerkers teruggegaan naar de families om de resultaten te onderzoeken. Gouta-Davi Honore, de arts die kinderen behandelt uit een aantal projecten in Togo, vertelt over de situatie voor het uitdelen van de netten: “Minstens 20% van de kinderen kwam elke week naar mijn kliniek en zeker 90% van hen had malaria.” Na het uitdelen van de netten kwam nog maar 5% van de kinderen slechts maandelijks naar de kliniek. Van hen had de helft (5 kinderen) malaria. In de afgelopen 6 maanden leden 6 kinderen elke maand aan malaria. Voor het uitdelen van de netten was dat nog 40 kinderen per maand.

Impact van een paar netten
Yawo Kodjo is de vader van sponsorkind Rolland en ontving een aantal netten. Yawo vertelt: “We wonen in een deel van de stad dat een groot gedeelte van het jaar onder water staat. Niemand slaapt hier zonder muskietennet. Wij konden er helaas nooit een betalen. Daardoor waren onze kinderen en ook wij regelmatig enorm ziek. Sinds we de netten hebben ontvangen merk ik dat het echt minder is geworden. Als we nu naar de kliniek gaan, is het voor iets anders dan malaria. Het is ongelooflijk welke impact een paar netten op ons gezin hebben.”

NIEUWE TIPS! Wat kan ik mijn sponsorkind schrijven?

tvansijll — Wed, 18 Apr 2012 12:50:00 +0000

Het best gelezen artikel op deze blog is al lange tijd dit artikel over het schrijven van brieven aan onze sponsorkinderen. Het artikel is echter al van 30 juni afgelopen jaar. Tijd voor een nieuwe blog met nieuwe tips!

De lijst is vast niet volledig. Heb jij tips wat je kunt schrijven in een brief aan je sponsorkind? Vul gerust aan!

Bemoedigingen
Veel kinderen krijgen niet vaak te horen hoe leuk, mooi en goed ze zijn. Ieder kind heeft dat nodig. Nederlandse kinderen en ook je sponsorkind. Blijf herhalen, dan zal het steeds meer landen in zijn of haar hart. Je kunt nooit te vaak vertellen aan je sponsorkind hoe geweldig hij of zij is.

Familie
Vertel over je kinderen, ouders, neven, nichten. Vertel verhalen over de leuke en gekke gewoontes in jullie familie en wat jullie leuk vinden om samen te doen.

Huisdieren
Vertel over je favoriete herinneringen en de grappige dingen die je huisdieren doen. Stuur foto’s mee. Sommige Nederlandse huisdieren zijn in het land van je sponsorkind misschien helemaal niet bekend.

Stad, land, tradities
Vertel leuke weetjes over de plek waar je woont. Over je stad, over Nederland. Het is ook leuk om te vertellen over Nederlandse tradities of specifieke tradities van de plek waar je woont. Vertel ook hoe je bijvoorbeeld de Nederlandse feestdagen viert.

Landschap en natuur
Waarschijnlijk ziet het landschap waar je sponsorkind er heel anders uit dan het Nederlandse landschap. Het is leuk om te vertellen over de natuur, het klimaat en de seizoenen.

School en werk
Vertel over de dingen die je doet in het dagelijkse leven. Probeer het simpel uit te leggen, zodat je sponsorkind het begrijpt. Vertel ook wat je er leuk aan vindt. Als je op school zit kan je vertellen over je favoriete vakken en vragen naar de favoriete vakken van je sponsorkind.

Hobby’s
Vertel over de dingen die je doet in je vrije tijd, je favoriete bezigheden en wat je leuk vindt om te doen met familie en vrienden.

Belangrijke dingen
Vertel over dingen die belangrijk voor je zijn in het leven. Bijvoorbeeld bepaalde herinneringen of bijbelteksten. Vertel ook waarom deze zo belangrijk voor je zijn.

Stuur foto’s
Het blijft altijd leuk voor sponsorkinderen om foto’s te ontvangen. Bijvoorbeeld foto’s van jezelf, je familie of huisdieren. Of bijvoorbeeld foto’s van het Nederlandse landschap. Foto’s toevoegen kan bij online schrijven en bij gewone brieven. Schrijf altijd je sponsornummer en het kindnummer op de foto’s.

Waar kan je beter niet over schrijven?
Sommige onderwerpen zijn gevoelig en kun je beter niet over schrijven. We hopen dat je hierin wijze beslissingen wilt maken.

Geld
Vermijd het onderwerp geld. Je sponsorkind heeft een totaal andere achtergrond en komt uit een gezin dat in armoede leeft.

Luxe eten
Je sponsorkind eet heel ander voedsel dan jij. Het is natuurlijk leuk om de verschillen in favoriete gerechten te bespreken, maar houdt het echt eenvoudig. In veel gebieden is het tekort aan voedsel een groot probleem. Het is dus niet verstandig om te vertellen welke verschillende luxe gerechten wij ons kunnen veroorloven.

Je huis of andere dure bezittingen
Vertel niet hoe groot je huis is of welke auto’s je hebt. Vermijd ook gesprekken over andere dure bezittingen. Het is ook niet verstandig om foto’s hiervan toe te voegen aan de brieven.

TIP
Tot slot nog een tip: Schrijf je brief online en deze zal een maand eerder bij je sponsorkind zijn! Gemakkelijk & Snel. Je kunt ook een foto toevoegen.

Veel schrijfplezier!

Je sponsorkind ontmoeten? Ga mee op reis! [Videoblog]

tvansijll — Thu, 12 Apr 2012 10:49:04 +0000

Ben je benieuwd wat je allemaal meemaakt tijdens zo’n sponsorreis? Bekijk het filmpje.

Ga jij mee op reis? Bijvoorbeeld naar Kenia, Bolivia of een van de andere landen?

Nooit te oud!

Redactie — Mon, 09 Apr 2012 08:05:38 +0000

Een van de grootste leugens die jonge mensen horen is dat ze te jong zijn om gebruikt te worden door God. Paulus vertelt dit aan Timoteus in 1 Tim. 4:12. Als we ouder worden, horen we de leugen dat we te oud zijn om door God gebruikt te worden. Mijn ouders zijn een goed voorbeeld dat dit niet waar is en dat we nooit te oud zijn voor God.

Door: Kees Boer (Kees woont in de Verenigde Staten. Zijn wortels liggen in Nederland. Kees is vrijwilliger voor Compassion USA. Zijn vader Arie Boer voor Compassion Nederland.)

My vader, Arie Boer, is geboren in 1925 in het kleine dorpje Sprang-Cappelle in Noord-Brabant. Hij komt uit een arme familie. Mijn moeder is een paar jaar later geboren in Rotterdam in een welgestelde familie. Hun levens waren tegenovergesteld.

Vliegtuigbom
Voor beiden was de tweedewereldoorlog heel traumatisch. Mijn vader moest onderduiken voor de Duitsers. Ze wilden dat hij ging werken in een fabriek. Mijn moeders huis werd volledig verwoest door een vliegtuigbom. Aan het einde van de oorlog ging mijn vader Arie naar Amerika voor het Korps Mariniers. Het werd getraint om tegen de Japanners te vechten. Toen de oorlog voorbij was, werd hij teruggeroepen naar Nederland en voegde hij zich bij het Nederlandse leger.

In die tijd werd hij bij een vriend thuis uitgenodigd om koffie te drinken. Daar ontmoette hij mijn moeder, Cobie. Mijn vader wist meteen dat hij met mijn moeder wilde trouwen. Het duurde nog even, maar uiteindelijk trouwden ze op 9 april 1952. Op diezelfde dag werd de slavernij in Bolivia verboden.

Feyenoord
Mijn vader houdt niet zo van voetbal, maar ze woonden vlakbij het stadion van Feyenoord. Mijn vader wilde altijd al het stadion van binnen zien, dus toen Billy Graham in het stadion kwam om te prediken, kreeg hij de kans om gratis naar binnen te gaan. Hij hoorde toen het evangelie, hoe Jezus naar de wereld is gekomen en voor onze zonden stierf aan het kruis. Hij hoorde ook dat als hij Jezus aannam als redder en zijn vertrouwen in Hem stelde, hij zeker naar de hemel zou gaan. Op die dag accepteerde mijn vader Jezus Christus als zijn persoonlijke redder.

Een maand daarvoor werd hun eerste zoon Gerrie geboren en een jaar of 4 later werd ik geboren. Mijn moeder geloofde toen nog niet. Maar 15 jaar later stelde ook zij haar vertrouwen in Jezus als redder.

Bijbels smokkelen
Mijn vader begon de Bijbel te lezen en hij wilde het evangelie delen met zo veel mogelijk mensen. Mijn ouders richtten zich vooral op zeelieden. Mijn vader ging aan boord van schepen in de haven van Rotterdam en vertelde het evangelie met de zeelieden. Hij nam hen mee naar huis voor een goede Hollandse maaltijd die mijn moeder klaarmaakte. Mijn vader smokkelde ook bijbels op de schepen uit de communistische landen in die tijd. Al met al bezocht hij meer dan duizend vrachtschepen uit ruim 80 landen in de haven van Rotterdam.

12 kinderen
De afgelopen 6 jaar zijn mijn ouders een nieuwe bediening begonnen. Ze sponsoren kinderen via Compassion en komen op voor kinderen wereldwijd. Hun eerste sponsorkind kwam uit Mexico en haar naam was Christina. Mijn vader heeft haar een paar keer bezocht. Het maakte een geweldige indruk op hem. Toen gingen ze Carmen en Belen uit Bolivia sponsoren. Kort daarna sponsorden ze ook Daymon uit de Dominicaanse Republiek, die mijn vader ook heeft bezocht. Mijn moeder kon hen helaas niet bezoeken vanwege haar gezondheid.

Papa en Carmen

Toen zijn mijn ouders en samen Stephany uit de Dominicaanse Republiek en Milagros uit Peru gaan sponsoren. Mijn ouders besloten ook te gaan schrijven met verschillende kinderen van wie de sponsor niet zelf schreef. Alles bij elkaar hadden ze 12 sponsor- en schrijfkinderen.

Nieuwe tante
Twee jaar geleden bezochten mijn vader en ik Carmen en Belen uit Bolivia. Het was een geweldige reis. My vader was de oudste sponsor ooit die zijn sponsorkinderen opzocht. Het was ook tijdens die trip dat ik een klein zusje kreeg. Carmens vader had recentelijk zijn gezin verlaten. Carmen huilde. Toen mijn vader vroeg waarom ze huilde, vertelde ze dat ze haar vader had verloren en dat ze mijn vader als haar vader wilde. Ze gaven elkaar een hug en ik vertelde mijn sponsorkinderen in dat project dat ze een nieuwe tante hadden gekregen.

Mijn ouders vinden het heerlijk om op zoek te gaan naar sponsors voor kinderen.

Nooit te oud
Vandaag is een speciale dag. 9 april 2012. Vandaag zijn mijn ouders 60 jaar getrouwd. Ze laten zien dat je nooit te oud bent om kinderen te sponsoren. Je bent nooit te oud om ze te bezoeken. En je bent nooit te oud om op te komen voor kinderen en sponsors te zoeken voor andere kinderen.

Van harte gefeliciteerd, mam en pap. Ik houd heel veel van jullie!!

“De paashaas is niet voor je gestorven.”

Redactie — Sat, 07 Apr 2012 19:50:35 +0000

Paaseieren van chocola liggen in de supermarkten. Kinderen en volwassen worden enthousiast van de kleuren en de lekkere chocolaatjes. Alle smaken liggen in de schappen: witte chocola, pure chocola, chocola met nootjes en natuurlijk melkchocola. Paashazen lopen door de supermarkten en televisiecommercials proberen hun producten te verkopen.

Door: Ana Rafaela Santos, Compassion Brazilië

Kinderen in de Braziliaanse Compassion-projecten komen uit verschillende culturen en hebben allemaal andere achtergronden. Net als anderen verschillen ook christenen ongetwijfeld van mening over de rol van de paashaas en paaseieren tijdens het paasfeest, maar waar we het allemaal over eens zijn is dat de boodschap van Jezus’ dood en opstanding niet naar de achtergrond verdrongen mag worden door de commercie.

“Elk jaar merken we dat het belangrijk is om de kinderen te vertellen dat het echte paasfeest niet om de paashaas en paaseieren draait”, vertelt Maria do Carmo van het Compassion-project. “Als we ze vragen; ‘Wat is Pasen?’ dan antwoorden ze meteen: ‘paaseieren!’ Op dat moment vind ik het heerlijk om ze iets te vertellen over de waarheid van Jezus.”

Poppenkast
Een aantal weken voor Pasen begint het project de kinderen te leren over de ware betekenis van het paasfeest. Maria en haar collega’s doen dit met een poppenkast. De poppen vertellen dat de paaseieren eigenlijk gemaakt zijn om te verkopen en winst te maken en dat ze ons soms kunnen weerhouden van waar het echt om gaat. We vertellen dat het natuurlijk prima is om lekker te genieten van chocola, maar dit is niet wat we vieren tijdens Pasen. We vieren iets dat veel groter is!”

Soms maakt Maria het grapje: “De paashaas is niet voor je gestorven”, om vervolgens te vertellen over het echte verhaal van Jezus die voor onze zonden stierf en weer opstond uit de dood.

Nooit eerder in de kerk
Marcia da Silva, de directeur van het project, nodigde ouders uit om naar de kerk te komen voor een speciale paasdienst op zondag. Tot haar grote blijdschap kwamen veel ouders die nog nooit eerder in de kerk of op het project waren geweest. Ze kwamen om hun kinderen te zien. De kinderen hadden samen een toneelstuk ingestudeerd en voerden het op tijdens de dienst.

“Het was een geweldige tijd. De kinderen waren blij omdat hun ouders aanwezig waren om hen te zien. Het was een indrukwekkende tijd samen”, vertelt Marcia. Na de opvoering deelden de medewerkers van het project chocoladecake en limonade uit. De kinderen kregen ook een klein souvenirtje mee naar huis: een papieren doosje met chocolade-eieren. Op de zijkant van de doosjes stonden geen haasjes, maar lammetjes.

Het nieuwe magazine is uit!

tvansijll — Fri, 06 Apr 2012 07:10:30 +0000

Vandaag of morgen valt ‘ie op de mat: Het nieuwe Compassion-magazine. De nieuwste editie van het magazine staat in het teken van Jesaja 58 en de film 58:

58: vertelt hoe de wereldwijde Kerk hoop brengt op de meest uitzichtloze plekken. De documentaire is geïnspireerd door Jesaja 58 en legt een enorme uitdaging neer bij de christenen in onze tijd: laten we samen extreme armoede in onze generatie uitbannen.

In het magazine een aantal pagina’s met foto’s uit de film 58: Bekijk de trailer van de film hier.

Verder in het magazine:

Kindslaven voor WK voetbal en Olympische spelen
In 2014 en 2016 staan de WK voetbal en de Olympische spelen op het programma in Brazilië. Deze evenementen zorgen er nu al voor dat kinderen extra risico lopen om in de seksindustrie of andere vormen van moderne slavernij terecht te komen. Lees over de seksindustrie, de gevaren die kinderen lopen en preventieve maatregelen die Compassion neemt. Kijk voor meer informatie ook op: www.compassion.nl/brazilie

Sponsorvriendjes
We krijgen een kijkje in het gezinsleven van de familie Buitenhuis uit Beekbergen. De kinderen Joost, Bas en Daan vertellen over hun sponsorvriendjes Lucas en Carlos uit Brazilië.

Licht brengen voor 500 kinderen
Compassion zoekt samen met een groep enthousiaste sponsors naar hoop voor 500 kinderen. Tussen 1 april en 30 juni 2012 komen sponsors overal in het land in actie om 500 nieuwe sponsors te vinden. Laat je inspireren door wat sponsors al doen. Ook jij kunt meedoen. www.compassion.nl/500

Als je sponsorkind ziek is
Alle sponsorkinderen krijgen via hun Compassion-projecten medische zorg. Maar soms is er uitgebreide medische hulp nodig. Dan moet dat op een andere manier betaald worden. Hoe werkt dat? Lees het verhaal van Rossy (8) uit Guatemala.

Bekijk ook het filmpje van Rossy op: www.compassion.nl/Rossy

De kerk is aan de beurt
Verder kun je een interview lezen met Christenunie-fractielid Esme Wiegman-van Meppelen Scheppink over de terugloop van de overheidsbijdrage voor ontwikkelingshulp en de rol van de kerk hierin. Wiegman bezocht in 2010 verschillende Compassion-projecten.

En nog veel meer! Geniet van het nieuwe magazine.

Een (extra) magazine aanvragen kan hier.

Heb je vragen of opmerkingen naar aanleiding van het magazine? We horen het graag: info@compassion.nl | 055-5994422